با کوچه اواز رفتن نيست فانوس رفاقت روشن نيست نترس از هجوم حضورم چيزى جز تنهايى با من نيست وقتى تو نباشى من به من مشكوكم به هر گل به هر سايه روشن مشكوكم مشكوكم به اشك كبوتر مشكوكم مشكوكم به خواب خاكستر مشكوكم بى تو به كابوس و به رويا مشكوكم به شعله به پروانه حتى مشكوكم باز امشب فانوسي روشن نيست با سوگ اين شب يك شيون نيست از كوكب تا كوكب خواموشي شب هست و شوق شب كشتن نيست ترسم نيست از ديوار از بن بست از سايه تاريك تاريكم من از من ميترسم چرا دل ببندم به شب كوچه گردى كه از اين سكوت سترون ميترسم من از سايه هاى شب بى رفيقي من از نارفيقانه بودن ميترسم مشكوكم به اشك كبوتر مشكوكم مشكوكم به خواب خاكستر مشكوكم با کوچه اواز رفتن نيست فانوس رفاقت روشن نيست نترس از هجوم حضورم چيزى جز تنهايى با من نيست شب هست و شوق شب كشتن نيست
