كا ش مي گفتي چيست  آنچه از چشم تو تا عمق  وجودم جاريست!! !!...   
                   چگونه  باور كنم نبودنت را،  نديدنت را ؟
 مگر مي توان بود و نديد ؟       مگر مي توان گذاشت و گذشت؟
                       مگر مي توان احساس را در دل خشكا ند؛  سوزاند ؟؟؟
                      چه بي صدا رفتي

چه بي اميد رها كردي،
                                                                                                                                
                    دل را ، آرزو را، حرف را
   از بلبلك هاي باغ سراغت را گرفتم
                                                                               خبري نداشتند
                        و خنديدند به حال زار من
                                                         كه چگونه

از نيامدنت، نپرسيدنت  و خبر ندادنت ، گرفته و نا توان است
          آري  آنها نيز نفهميدند كه بي تو چگونه سركنم زندگي را................

هر چه از الفباي تو... حرف بر مي دارم .تا تمام شوي
انگار..... بي محاباتر از هميشه
لابه لاي اين همه خطوط مبهم و واژه نديده ...دوباره از سر سطر آغاز مي شوي
با اين همه هنوز هم به تقدس تند يك حس عاشقانه مثل هميشه دوستت دارم .